سایه روشن

 این روزهای که نبودم اوضاعم خوب نبود چون اوضاع کشور و مردمم آشفته بود از حادثه دانشگاه کابل بگیرید تا 23 راکتی که خورد به "شهرنو" (یه منطقه از کابل) اشکهایی که ریخته شد ترس هاو دلهره هایی که هر لحظه تو دلمون پر رنگتر شد  با کلی انتحاری های کوچک که حادثه عادی روزهای ما بودهُ  هست.از هر خانواده پدری،مادری،طفلی یا چوانی از دست میره و ما اشک میریزیم عزا میگیریم و باز بعد از یه مدت روز از نو ،روزی از نو .

خب همه اینها کافی بود که سکوت کنم که از درون از هم بپاشم که اعتقاداتم متزلزل بشه . در پهلوی این بدبختی ها بازم با ترس به امید درست کردن زندگی اینده قدمهایی بر میداشتم که چاره یی هم نداشتم و نتیچه یی که در بر نداشت و باز زندگی به حالت دیفالتش در اومده :)

چند وقت بود که حالم گرفته بود و شب جمعه دیگه باعث شد استوری بزارم ....... شاید برای چند دقیقه بیدار بودم کسی حالی بپرسه دیدم هیچ کس به چپشم نیست خلاصه خوابم برد  و در حین خواب ذهنم بیسکویت با چای میخواست که زدم تو گوشش گفتم بکپ و کپید 

نظر به عادت بدی که پیدا کردم (نصف شب چند بار بیدار  میشم )یک ساعت بعد شاید بیدار شدم و یه نگاه به واتساپ انداختم چشمامو مالیدم و با کمال بهت دیدم بله پیام دارم  خلاصه یه ساعتی رو با دوستم چت کردم راه حل گذاشت پیش پام و نتیجه این شد که دوباره پله به پله میخوام دوره خودشناسی رو طی کنم  البته از برکت ایشون که در همین مسیر قرار دارند و لطف کردن درسی رو مرتبط هست رو برام فرستاد .این کارش برام ارزشمنده ،خیلی خیلی زیاددددددددددددد.

وقتی به حال خودم رها میشم ، نیاز دارم یکی باشه منو باز به زندگی برگردونه دوست دارم یکی باشه .... این اتفاق افتاد که دلیل شد من بیام بنویسم سکوت رو بشکنم و بگم آره من هستم ! زندگی جریان داره ولی نه طوفانی بله آروم و آهسته ،پله به پله بالا برم ،عجله نکنم که زندگی همینه تا هر جایی اش که زندگی قد داد خوش باشم و تلاش کنم بعدش دیگه مهم نیست . 

*خدایا هزاران بار شکر که دوستی دارم که ناراحتی ام رو دیده نمیتونه که برای حالِ خوبم کمکم میکنه که انقدر شبیه هم هستیم که برای کارهای کوچک ذوق زده میشیم .

**خدایا شکرت که حواست بهم هست مثه همیشه و با سرِ راه قرار دادن "مهربان" بهم فهموندی  که فراموشم نکردی هر چند من بد بشم هرچند دور بشم ازت.

***رو نوشت به اویی که نمیخواند:تشکر بخاطر انسانیتت ،تشکر بخاطر بودنت که تو این برهه از زندگی که هر کسی هزار تا بدبختی داره برای سکوتَ دوری از یه آدم دل گرفته تو پیش قدم شدی برای خوب کردن حالم،تشکر بخاطر اینکه آدم امنی شدی که پیش خودت من خودِ خودمم و شما خودِ خودت همونقدر پر انرژی  و شنگول. مثه یه دوست بهت قول میدم نمیزارم انرژی ک دادی هدر بره .

****تشکر بخاطر کامنتهای پست قبل که اینجام با مرام دارم قربونتون برم نوا گلی و نسرین گلی جانم .